AN VANHOUTTE

Duurzame Held 2022

'Omdat mobiliteit zoveel betekent'

Sinds ze 5 jaar geleden een zinvolle tijdsbesteding zocht, kan je An Vanhoutte bijna elke dag in het Sociaal Huis van Oudenaarde vinden. Om iemand te vervoeren voor de Minder Mobielen Centrale, of om een handje te helpen bij de sociale kledingwinkel of kruidenier.

Van vriend tot dokter

Dankzij de Minder Mobiele Centrale kunnen ouderen die niet meer zo mobiel zijn toch hun fysieke, sociale contacten behouden. “Mobiliteit kan zoveel betekenen”, weet An. “Het maakt sociaal contact mogelijk, door familie of vrienden te kunnen bezoeken of deel te nemen aan activiteiten. Het geeft je de kans om je te ontwikkelen en te verzorgen, bijvoorbeeld door naar de les of dokter te gaan. Problemen met de gezondheid of financiën zou dat alles niet in de weg mogen staan.”

Plezier onderweg

Soms legt An verre afstanden af, soms hele korte. Soms gaat er een begeleider mee, soms niet. En op sommige dagen werkt ze wel 5 tot 6 ritten af. “Onderweg genieten de mensen van het sociaal contact, en ikzelf ook. Intussen ken ik al heel wat mensen bijzonder goed, en kijk ik er ook echt naar uit om hen terug te zien.”

An vervoert ook mensen met een mentale beperking, bijvoorbeeld het Syndroom van Down. “Zich duidelijk uitdrukken is soms moeilijk, maar door hen al zo lang te kennen, begrijp ik ze wél en dat smeedt een band."

"Mijn passagiers tonen ook zoveel dankbaarheid, het doet zo goed iets voor iemand anders te kunnen betekenen.”

En toen kwam corona

Toen corona uitbrak, werden de ritten plots onmogelijk. An ging meteen op zoek naar een andere invulling van haar tijd. Ze viel in wanneer er iemand ziek was in de kruidenierswinkel van het Sociaal Huis en belandde er onder meer ook bij de kledingwinkel. Daar hielp ze de winkelmanager onder meer bij de sortering van de stock en de voorbereiding van bijzondere activiteiten, zoals een speelgoedbeurs of braderie van zomerspullen voor mensen met een Oudenaardse Kansenpas. Ook vandaag staat ze trouwens nog steeds klaar als er een helpende hand nodig is.

Zorgzaam

Bij haar inzet in het Sociaal Huis komt An regelmatig in contact met vluchtelingen, die ik het kader van hun integratie ervaring opdoen op de werkvloer. “Die ontmoetingen zijn vaak heel boeiend. Allemaal hebben ze hun eigen, vaak indrukwekkende verhaal”, vertelt ze.

Zorgzaam als ze is, kon ze niet aan de kant blijven staan toen een Afghaanse man over zijn moeilijkheden vertelde. “Intussen zijn we vier jaar verder en help ik hem en zijn gezin nog steeds waar het kan, en met plezier. Zo leerde ik de man ook autorijden en vervoerde ik zijn kindjes naar de zomerschool. Het zijn echte vrienden geworden. Een à twee keer per jaar gaan we zelfs samen op stap, gezellig met mijn eigen – intussen volwassen – kinderen erbij. Dan gaan we naar Pairi Daiza, of Plopsaland bijvoorbeeld. Zij zien me een beetje als een extra oma en mijn dochters als vrienden. Ze gaan zelfs al eens samen op pad zonder mij!”

Afrika

An is haar drukbezette dochters enorm dankbaar voor alle tijd die ze vrijmaken voor ‘hun’ Afghaanse gezin. Met fierheid vertelt ze hoe ze beiden ook vrijwilligerswerk deden in Afrika. De ene in Zimbabwe, de andere in Senegal. “Het geeft veel voldoening om iets te kunnen doen voor mensen die het minder breed of gemakkelijk hebben. Ik ben blij dat ik hen dat heb kunnen meegeven.”