Gevaertswijk

Op het einde van de 19de eeuw ontwikkelde 'Oudenaarde, de schone slaapster' zich tot een bloeiende nijverheids- en industriestad. Het toen nog middeleeuwse stadsbeeld wijzigde ingrijpend door de bouw van een station, de aanleg van nieuwe lanen, de oprichting van de textielfabriek Gevaert en een wijk met typische fabriekshuizen.  Die Gevaertswijk is een van de best bewaarde geheimen van het Scheldestadje en vormt een pittoresk stadsdeel, gelegen aan de rand van het stadspark Liedts. Het kasteel Liedts contrasteert met de volkstuintjes en de Gevaertswijk.

Aan de rand van de Gevaertswijk ligt het Tacambaroplein. Dit rechthoekige plein werd in 1861 aangelegd op de plaats van de net gesloopte Beverepoort, de noordelijke toegangspoort van de stad. Centraal op het plein bevindt zich De treurende vrouw. Deze witte sculptuur van Willem/Guillaume Geefs kijkt in de richting van Mexico, de reisbestemming van de Belgische vrijwilligers die in Oudenaarde verzameld waren om in 1864 het Mexicaanse keizerrijk van Maximiliaan en Charlotte, dochter van Leopold I, te helpen redden. Het plein is genoemd naar de slag van Tacambaro waar dit vrijwilligersleger zijn slagkracht verloor. Het Mexicaanse keizerrijk verdween in 1867. In hetzelfde jaar werd dit herdenkingsmonument opgericht ter nagedachtenis van de slachtoffers van de slag van Tacambaro.

Zowel ten oosten (Amerikaans gedenkteken) als ten westen bevinden zich oorlogsmonumenten ter nagedachtenis van WO I.