Heurne
De oudste vermelding van de naam Heurne dateert van 989. Het toponiem gaat terug op het Germaanse 'Hornjou', wat spits of heuvel betekent en hiermee verwijst naar de heuvel die vrij stijl afdaalt naar de Schelde. Daar ontwikkelde zich het dorp. De oudste bekende archeologische vondsten gaan terug tot de Karolingische tijd. Naar alle waarschijnlijkheid maakte Heurne deel uit van een rij versterkte torens aan de Schelde ten tijde van de Noormannen.
Heurne hoorde bij de kasselrij Oudenaarde en was een landbouwgemeente, maar vanaf de 14de eeuw werd de vlasnijverheid voor de komende eeuwen het hoofdbestaansmiddel. Tijdens de hervorming werd ook Heurne geteisterd door verscheurdheid en leed onder vervolging, oorlog en emigratie naar het protestantse noorden. De Slag van Oudenaarde werd ook gedeeltelijk in de velden van Heurne uitgevochten. In de 18de eeuw stelde de landelijke textielnijverheid een overgroot deel van de bevolking te werk. De grote crisis van midden 19de eeuw teisterde de hele dorpsstructuur en Heurne verloor één vijfde van zijn bevolking. Daarna volgde er een herstel, onder meer door de aanleg van de spoorlijn Oudenaarde-Gent in 1857.
Bij de oude nederzettingen in Heurne strekt zich een uitgebreid koutercomplex uit, de Molenkouter, de Grote Heurnekouter en de Kleine Heurnekouter. Het betreft wellicht oorspronkelijk gescheiden kouters, elk bij zijn nederzetting, die later door ontginningen aan de rand, tot één geheel zijn geëvolueerd.