Tijdelijke Tentoonstellingen

Naast de vaste museumopstelling zijn er in het museum het hele jaar door tijdelijke tentoonstellingen te bekijken.

Mijn mooiste plekje in de Vlaamse Ardennen

In de tijdelijke tentoonstellingsruimte op de zolderverdieping stelt MOU het schitterende werk van landschapsfotograaf en Oudenaardist, Bart Heirweg, tentoon.

Als je Bart zoekt, moet je buiten gaan kijken. Dat was al zo van toen hij nog een klein Bartje was. Hij moest wel verliefd worden op de natuur. Jarenlang was hij een fervente vogelaar die in de fotografie een manier zag om zijn indrukken vast te leggen. Gaandeweg is Bart zich meer gaan toeleggen op landschapsfotografie. In zijn werk smelt het licht, de compositie en het landschap samen tot een harmonieus geheel. In meer dan dertig foto’s geeft hij een compleet en fijnzinnig beeld van de Vlaamse Ardennen.
 

• Waar: tijdelijke tentoonstellingsruimte op de zolderverdieping van het MOU
• Wanneer: van 10 mei tot 30 september. Open van dinsdag tot en met zondag van 10 uur tot 17.30 uur
• Inkom: volwassenen 6 euro, 55+ en Pasar 5 euro, jongeren 12 - 18 jaar 1,5 euro, studenten met studentenkaart 1,5 euro, inwoners van Oudenaarde gratis, kinderen < 12 jaar gratis, leraars met lerarenkaart gratis, gidsen met gidsenkaart gratis, houders van ICOM of ICOMOS kaart gratis

Meer info op: www.mou-oudenaarde.be

Italiaanse mozaïek, keramiek en idyllische schilderijen

Maria Moreschini

Maria is autodidact. Ze vervolmaakte haar techniek aan het C.E.R. in Rome, in het atelier van Carlo Zauli in Faenza en bij Romano Ranieri in Deruta (PE). Ze heeft een voorkeur voor de Raku* techniek. Ze gaf les in de jeugdgevangenis van Casal del Marmo in Rome. Voor het ogenblik onderwijst ze keramiek aan de Casale Garibaldi in Rome. Als polyvalent artiest waagde ze zich aan verschillende technieken. Ze werkte samen met haar echtgenoot, Cesare Vitali, aan verscheidene mozaïeken. Haar werken bevinden zich in diverse privé collecties, zowel in Italië als in het buitenland.

*Raku stoken is een van oorsprong Japanse techniek waarbij het glazuur van een werkstuk (sterk) craqueleert. De craquelé is zwartgekleurd. Eerst wordt een (gebakken) werkstuk geglazuurd.
Daarna wordt het in bijvoorbeeld een hout- of gasoven zeer snel tot op een temperatuur van ca. 1000 °C gebracht. Het werkstuk wordt uit de oven gehaald en aan de buitenlucht blootgesteld.
Door de snelle afkoeling craqueléert het glazuur. Vervolgens wordt het werkstuk in een zaagselton gelegd. Het zaagsel ontbrandt en veroorzaakt rook. De rook trekt in de craquelé.

Cesare Vitali

Cesare behaalde zijn diploma in 1962 aan het instituut voor mozaïek van Ravenna, onder leiding van architect G.Guerrini. Hij kreeg er les van o.a. Renato Signorini, Ines Morigi en Isotta Fiorentini. Samen met andere mozaïekkunstenaars werkte hij mee aan de restauratie van San Vitale in Ravenna. Hij onderwees mozaïekkunst aan de kunstinstituten van Rome, Monreale, Ravenna en Civitavecchia. In 1976 en 2002 nam hij deel aan de biënnale voor mozaïek van Ravenna. In 2001 nam hij deel aan de ontmoeting tussen mozaïekkunstenaars uit Ravenna en Egypte.
Hij was de winnaar van de wedstrijden voor schilderkunst van Nogara (VR) in 1977 en van Trieste in 1979. Zijn werken zijn te bewonderen op volgende plaatsen. Hij werkte ook aan de inrichting van villa’s en winkels, zowel in Italië als in het buitenland. Zijn werken bevinden zich ook in diverse privé collecties in verschillende landen. Te vermelden waard is ook zijn samenwerking met de schilders Marcello Marcozzi, Antonio D’Achille en Umberto Mastroianni.

Toon Becaus

Iets minder jong als ik ben , kan ik terugkijken op een gelukkige jeugd en een mooie loopbaan in het onderwijs. Al heel vroeg was ik geboeid door poëzie. In de meeste gedichten vind ik mezelf terug in een spiegel, waarin de mensen om me heen het decor vormen waarin ik leef. Door die persoonlijke belevingen heb ik nooit de behoefte gevoeld om een van mijn bundels uit te geven. Beelden en kleuren doorspekken mijn gedichten en zo komt het dat ik verlangde naar de tijd om die kleuren op doek te projecteren . Eens op pensioen kon ik eraan beginnen. Nu stel ik vast dat die eerste werken zowel een gedicht als een schilderij zijn. Zonder academische scholing kon ik me uitleven met olieverf op doek. Ik werd lid van de Oudenaardse kunstkring VASA en Die Sierlycke. Bij de jaarlijkse schildersdagen in de mooiste plekjes van onze streek kon ik me verder verdiepen in het schilderen van landschappen. Verschillende schilderijen inspireren me ook voor een gedicht … de dichter blijft verder leven. Voor het eerst nam ik deel aan een groepstentoonstelling in ons vakantiedorpje Sainte-Marie in Zuid-Frankrijk. Dan volgde een tentoonstelling georganiseerd door OKRA Bevere. Nu neem ik tweemaal per jaar deel aan de tentoonstelling van VASA en Die Sierlycke in het stadhuis van Oudenaarde. In september hangen er jaarlijks enkele werken in een tentoonstelling van TRIANGEL in Zingem. Driemaal kon ik deelnemen aan de reizen naar Italië die vanuit Oudenaarde jaarlijks georganiseerd worden.
De zonovergoten landschappen en de warme plekjes inspireerden me voor enkele schilderijen die nu in deze tentoonstelling aanwezig zijn.